ကေမာက္ကမ ဇာတ္လမ္း

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

၁ နာရီထုိးျပီ။ ခိုင္ေတာ့နွုတ္ခမ္းၾကီးကိုတစ္ေတာင္ေလာက္ေထာ္ျပီးေစာင့္ေနေပလိမ့္မည္။ ဒီေန့ကကြ်န္ေတာ့္ေမြးေန့။ ၂ေယာက္တည္း celebrate လုပ္မယ္ဆိုျပီး Date ေနက် Japan Japan ဆိုင္မွာခ်ိန္းထားတာက ၁၁ နာရီေလ။ ညက Tiger Beer အေမာ့လြန္သြားလို့ပါလို့ေျပာလိုက္ရင္ေတာ့ ၁ျပစ္က ၂ျပစ္ျဖစ္ေရာ့မည္။ အင္း...ဘယ္လိုရႊီးရပါ့။

အလို.....


ပိုက္ဆံအိတ္ေလးပါလား။ သူ့ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာကေသာ့တဲြတစ္တဲြ၊ သူ့ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာကေတာ့ အသက္နွစ္ဆယ္သာသာအရြယ္ (ထင္ရတာဘဲ) မိန္းကေလးတစ္ေယာက္၊ လက္ကိုင္အိတ္ၾကီးပြင့္လုိ့....။ ဒီအစ္မၾကီးနွယ္၊ sleepwalk မ်ားေနလားဘဲ၊ သူ့အိတ္ထဲက ဒီေလာက္ေတာင္ထြက္က်ေနတာကိုမသိဘူးတဲ့။ "အစ္မ၊ အစ္မ" သူ့ပစၥည္းေတြကိုေကာက္ရင္းပင္ ထိုအမိကိုလွမ္းေခၚလိုက္သည္။ "အစ္မအိတ္ကဇစ္ၾကီးပြင့္ေနတယ္။ ဒီမွာအစ္မ တစ္လမ္းလံုးက်သြားတဲ့ပစၥည္းေတြ။" ထုိအခါမွသူ ျပဴးတူးျပာတာျဖစ္သြားသည္။

"အို...ေက်းဇူးတင္လိုက္တာေမာင္ေလးရယ္။ ဒီကားေသာ့ထက္ပိုက္ဆံအိတ္ထဲကမစၥည္းေတြကအရမ္းအေရးၾကီးတာ။ ေမာင္ေလးနဲ့ေတြ့လို့ေတာ္ေသးတာေပါ့။"

"ဒါေပါ့ဗ်ာ။ အျခားသူဆိုဘယ္ျပန္ေပးမတုန္း။ ၀ိုက္ထားလုိက္မေပါ့။ ကြ်န္ေတာ့္လိုရုိးေျဖာင့္တဲ့သူ့နဲ့ေတြ့တာအမိကံေကာင္းတယ္မွတ္။" အဲ....အဲလိုေျပာမယ္လို့စိတ္ထဲကေတြးတာပါ။ အျပင္မွာေတာ့ ရပါတယ္၊ ဟဲဟဲ၊ ဘာညာေပါ့။

"ေက်းဇူးတင္တဲ့အေနနဲ့တစ္ခုခုေကြ်းပါရေစ။ ငါ့ေမာင္ေန့လည္စာမစားရေသးဘူးမွတ္လား။"

ေရာ္...ခက္ျပီ။ ဒီအစ္မၾကီးနွယ္ Korea ကားၾကည့္တာမ်ားသြားပံုဘဲ။ မိန္းကေလးကစျပီးဇာတ္လမ္းလုပ္ေနရတယ္လို့။ ရွုပ္တဲ့ေပြတဲ့လူနဲ့ေတြ့ရင္ တစ္ရက္ထဲနဲ့ဟိုတယ္ပါသြားေတာ့မွာဘဲ။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်းဘဲျပန္ေျပာလိုက္ပါတယ္။ "ရပါတယ္အစ္မ။ ကြ်န္ေတာ္သြားစရာေလးရိွေသးလို့ပါ" လို့။

"ဒါဆိုအစ္မ visiting card ယူသြားေလ။ ေမာင္ေလးအားတဲ့အခ်ိန္ထက္ခ်ိန္းၾကတာေပါ့။"

အလဲ့...သူ့ visiting card ကေရႊေရာင္တစ္လက္လက္ပါလား။ Handphone လည္းေရးထားတယ္။ အစ္မေဌးေဌးထင္ပါ့။

"ဟုတ္ကဲ့၊ ဟုတ္ကဲ့။" သူ့ကဒ္ကို wallet ထဲသြတ္သြင္းလိုက္ျပီး ပန္းဆိုးတန္းဘက္ကိုအျမန္သုတ္ေျခတင္လာပါေတာ့တယ္။ ေနာက္က်ေနပါတယ္ဆုိမွကြာ.....

ခ်ိန္းထားတဲ့ Japan Japan ဆိုင္ေရာက္ေတာ့ ဆိုင္ထဲမွာဘယ္သူမွပင္မရိွ။ ထုိစဥ္ မ်က္မွန္းတမ္းေနျပီးျဖစ္တဲ့ waiter ေလးတစ္ေယာက္ကြ်န္ေတာ့္နာကပ္လာျပီး "အကို၊ မခိုင္ကိုရွာေနတာမွတ္လား။"

"ေအးကြ။"

"အစ္မကမနက္ ၁၀နာရီထဲကေရာက္ေနတာ။ အကိုၾကိဳက္တတ္တဲ့ဟင္းေတြမွာျပီးေစာင့္ေနတာ၊ ခုဏေလးကမွ သူ့ဟာသူ့ ၁ေယာက္ထဲစားျပီးျပန္သြားတယ္။"

အဲဒါကိြဳင္ဘဲ။ ခိုင္စိတ္ေကာက္ရင္ေခ်ာ့ရတာမလြယ္ဘူး။ ဟူး.....။ ကြ်န္ေတာ္လည္းစိတ္ပ်က္လက္ပ်က္နဲ့ဘဲဆိုင္ထဲကထြက္မယ္အလုပ္...
"အကို၊ အကို။ အစ္မခိုင္ကပိုက္ဆံမရွင္းသြားဘူးဗ်။ အကိုလာမွေတာင္းလုိက္တဲ့။"

ေၾသာ္...ခိုင္ခိုင္။ business major ကလို့မေျပာရဘူး။ အရံွုးလံုး၀မခံဘဲကိုး။

"ေအး၊ ေရာ့ကြာ တစ္ေထာင္။ ပိုတာမင္းယူထားလိုက္။"

waiter ေလးခမ်ာ ကြ်န္ေတာ္ေပးလိုက္တဲ့တစ္ေထာင္တန္ေလးၾကည့္ျပီးေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ျဖစ္ေနရွာသည္။ ၾကည့္ရတာ အပိုမုန့္ဖိုးရ၍ေပ်ာ္သြားပံုပင္.....

"အစ္မစားသြားတာ ငါးေထာင္ရွစ္ရာဖိုး အကိုရ။ ဒီမွာ voucher"

တိန္၊ ေသဟ။ ခံ၊ ငေခါင္ေရ၊ ခံ။ မင္းကအိပ္ပုတ္တာကိုး။
ပိုက္ဆံထပ္ထုတ္မယ္လို့ wallet ဖြင့္လုိက္ေတာ့မ်က္စိထဲေရႊေရာင္ visiting card ေလးေရာက္ေလသည္။ အင္း... birthday ဆိုတာ ၁ေယာက္ထဲမလုပ္ေကာင္းဘူးမွတ္လား။ ဟုိအစ္မၾကီးက သေဘာေကာင္းမယ့္ပံုပါဘဲ။ ရုပ္ကလည္း...ဟဲဟဲ။ သူ့နဲ့တူတူ celebrate လုပ္ရရင္...

အေတြးေတာင္မျပီးေသးခင္ဘဲ ကြ်န္ေတာ့္လက္က ဖုန္းခလုပ္ေလးေတြဆီေရာက္ကာသြားပါေတာ့တယ္။ ခင္ဗ်ားတို့ကလည္း မရီၾကနဲ့ေလ။ ကြ်န္ေတာ္လည္း ေယာက်ၤားသား တစ္ေယာက္ဘဲဟာဗ်ာ.....

By M3